Ja, om half drie 💍

Het regende die ochtend, en oma zei dat regen geluk brengt. Om half drie zeiden ze ja, in het stadhuis aan de markt, met achtendertig mensen op klapstoelen en een fotograaf die zijn rolletje te vroeg vol had. Daarna stond er een tent in de tuin. De band kende maar elf nummers, dus die elf kwamen drie keer voorbij. Halverwege het laatste viel de stroom uit, en ze dansten gewoon door in het donker. Veertig jaar later staan ze er nog. Wij kochten deze minuut voor hen. Niet de dag, niet het jaar: deze ene minuut, waarop het begon.